Dlaczego w tundrze nie rosną drzewa?
Jedynymi drzewami rosnącymi na Dalekiej Północy są wierzby. Trudno je nawet nazwać drzewami. Osiągają wysokość kilkanastu centymetrów, a słoje ich drewna leżą tak blisko siebie, że trzeba użyć mikroskopu, by je zliczyć. Wskazuje to na niezwykle powolny wzrost. Drzewa muszą wytwarzać dużo pokarmu, aby móc rosnąć, a gdy jest zimno, ich komórki pracują zbyt wolno i nie produkują go w wystarczających ilościach. Tam, gdzie średnia temperatura lipca nie przekracza 10°C, drzewa nie mogą rosnąć. Tundra, nazwana tak przez Lapończyków, pokrywa 13 milionów kilometrów kwadratowych Arktyki - jedną dziesiątą lądu na północ od granicy drzew. Na półkuli południowej w tych szerokościach geograficznych rozciąga się ocean, więc antarktyczna tundra po prostu nie istnieje. Wzrost roślin w tundrze jest ograniczony nie tylko przez chłód, ale również przez wiatr, suszę i długą noc polarną. Stale zamarznięte warstwy gleby, zwane wieczną zmarzliną, powstrzymują wzrost korzeni w głąb i uniemożliwiają utworzenie systemu korzeniowego, który mógłby utrzymać dużą roślinę. Uboga gleba na zmianę zamarza i odmarza. W dodatku cienka warstwa gleby spoczywa bardzo niepewnie na wiecznej zmarzlinie. Czasem całe zbocza obsuwają się, a płytko ukorzenione rośliny wędrują razem z nimi.